Ik ben Nicky en ik weeg 78 kg, ben 1m68 groot.

Mijn borstomtrek meet 105 cm,

Mijn tailleomtrek meet 93 cm

Mijn heupomtrek meet 109 cm.

Ik ben mijn buikje liever kwijt dan rijk en nee, ik ben niet zwanger.

Mag het wat meer zijn of liever wat minder?

Ooit zou ik graag 10 kg minder wegen…Eigenlijk wil ik dat al heel mijn leven. En af en toe is me dat wel eens gelukt dankzij proteïnen-shakes; een lunch samengesteld uit 2 sneetjes brood met mager kippenwit; uren in de fitness; compleet lostrillen op een ‘bibber’plaat;  dagen-zonder-vlees, al dan niet om budgettaire redenen; dagen-zonder-koolhydraten;het Fret-den-Helft dieet;  door fanatiek alle suikers uit mijn leven te bannen of door stoïcijns één of andere boek-goeroe te volgen.

But it was never a walk in the park. En het heeft me nog nooit een goed zelfbeeld bezorgd.

Dat kleine zelfbeeld-zaadje, dat ooit in een kinderleven geplant wordt…het heeft de juiste zorg nodig, moet gevoed worden met nuchtere levenswijsheid, heeft reële rolmodellen nodig, hunkert naar positieve bekrachtigingen en oprechte aandacht. Loopt dit mis tijdens het parcours naar een volwassen leven, dan zit je opgezadeld met een verwrongen zelfbeeld. 10 kg meer of minder kan daar niet tegenop.

Rolmodellen

Ik ben opgegroeid met Barbie’s, Disneyprinsessen en videoclips gevuld met vrouwen die schijnbaar niets anders te doen hebben dan zwoel naar de camera te lonken en met hun gat te schudden. Het enige wat je moest doen als meisje was mooi, lief, braaf zijn én een sexy vrassepoesterouw worden. Lief en braaf ben ik lang geweest, tot ik er zelf een echte hekel aan had en elk goedbedoeld compliment over mijn liefheid alleen maar mijn feministisch vuur aanwakkerde.

Nog een kenmerk van de ideale vrouw. Je bent vederlicht, zweeft als een nimf door het leven, je laat geen boeren en geen scheten. Je bent nooit behaard, nerSabrina_boysgens. Je hebt geen uitgesproken mening…En je zorgt dat je goed getrouwd raakt. Maar als jij overtuigd bent van iets, dan ben je een furie, dus doe maar gewoon. Drink niet, want mannen mogen zat worden, vrouwen niet.

Mijn botstructuur zou echter nooit de nimf in mij toelaten. Plastische chirurgie was mijn natte droom. Ik had altijd een eigen mening, maar was te verlegen om daar voor uit te komen. Ik voelde mij als een olifant, dus verstopte ik me zoveel mogelijk. Soms letterlijk. In de klas, als je achteraan zit en je zoekt de juiste hoek op, dan kan de juf je niet zien zitten.

Onvrouwelijk gedrag…

Ik heb wel eens gedronken, veel eigenlijk, nogal dikwijls, redelijk regelmatig…vaak dus.

Ik heb mijn onzekerheid en verlegenheid verstopt achter drank, suiker, roken en veel te veel werken. Om te vergeten hoe ik mij een misfit voelde. Ik wilde mijzelf bewijzen en hing de controlefreak uit.

ik sta met mijn voeten in een bak vol centjes

Maar er is iets veranderd. De laatste 5 jaar, telkens wanneer ik een foto zie van mijzelf van lang geleden (20 jaar terug, 10 jaar terug, 5 jaar terug), denk ik: “maar eigenlijk, feitelijk, meiske…je zag er toen toch goed uit”. Mijn centje is nu gevallen, allé, om eerlijk te zijn, het is een paar jaar geleden gevallen. Maar er vallen er steeds meer, ik sta met mijn voeten in een bak vol centjes. Zelfaanvaarding is waar het om draait. Ik ben goed zoals ik ben én ik ben veel meer dan alleen maar dat uiterlijk. Wij zijn goed zoals we zijn, we zijn met z’n allen zoveel meer dan alleen maar dat uiterlijk.

En misschien gaan ooit die 10 kg er wel eens af, maar ondertussen wil ik de vrijheid om ambitieus te kunnen zijn, een goede mama te zijn, een gelukkige vrouw. De mogelijkheid om perfect te multitasken zonder belemmerd te zijn door mijn outfit die me constant herinnert aan het feit dat ik geen nimf ben. Ik wil mijn dagen slijten zonder dat mijn aandacht voortdurend afglijdt naar mijn bloes die te strak aan mijn buik zit, die broek die de helft van mijn billen laat zien, die decolleté, die net iets te veel verhuld, die mouwen die van mij een Michelin-manneke maken. Ik wil mijn leven  leiden zonder dat mijn kleding mij tegenhoudt om er 200% voor te gaan.

Niks mis met mij, niks mis met ons!

Ik heb gemerkt dat ik me beter voel in kleding die me niet belemmert, waarin ik vrij kan ademen. Waarin ruimte is voorzien voor mijn buik, zonder dat ik een zak moet aantrekken. Gewoon, omdat ik er dan niet bij stilsta, ik doe gewoon m’n ding! Ik maak zelfs idiote filmpjes van mijzelf en zwier die dan op facebook.

Ik heb Save Our Shape opgestart zodat ook jij kan ervaren hoe dat voelt, om vrij en onbelemmerd te zijn. Ontdek hier hoe jij  je kan bevrijden van het confectie-keurslijf.

 


Ps:

  • ik ben ondertussen gestopt met roken (sinds 15 september 2015),
  • heb besloten om nooit meer op dieet te gaan,
  • heb ik geen haat liefde verhouding meer met drank. Tournée Minerale heeft me zelfs doen inzien dat dat best meeviel, op die hele maand waren er maar 4 uitgespaarde drank momenten,
  • lees ik vaker boeken zoals Brené Brown, Louise Hay…. om mijn zelfbeeld-zaadje opnieuw te planten en te laten groeien,
  • en maak ik regelmatig kleding voor mijzelf op mijn maat.

Miskoop!

Vorige zomer kocht ik mijzelf toch nog eens een jurk. Alhoewel die duidelijk te klein was rond de taille, ik kon hem toch niet laten hangen.  Ik was meteen verliefd op de kleur, het lijnenspel op het lijfje, de eenvoud.

Doordat de taille te smal is, zie je plooien net onder de borst en ‘trekt’ de stof hard op de rug. De taillelijn zit net enkele cm’s te laag, waardoor het smalste deel van de jurk net valt op het breedste deel van mijn buik. Op de foto is het niet zo duidelijk, maar je ziet echt een zeer on-flatterend kwabberbuikje.

De rode jurk is op mijn maat gemaakt. Oké toegeven, de kleur heeft niet dat wauw effect. Maar de jurk sluit mooi aan onder de borst, trekt niet op de rug en de taillelijn zit net boven het buikje waardoor deze mooi verstopt zit onder het rok gedeelte. Vandaag had ik deze jurk aan voor een belangrijk gesprek en ik heb voor geen seconde aan mijn buikje gedacht.